Vijf vragen met Jelle Havermans

by | Apr 14, 2020 | Rolmodellen

by | Apr 14, 2020 | Rolmodellen

Wie is Jelle Havermans?

Ik ben journalist, visueel kunstenaar en kunstdocent op een middelbare school. Momenteel besteed ik veel van mijn tijd aan mijn master of fine art in de richting van media, die ik volg aan het Piet Zwart Institute. Als visueel kunstenaar ben ik veel bezig met genderrollen en identiteit. Ik ben een filmfanaat en in mijn werk reflecteer ik met name op horror en true crime. In de geschiedenis van horrorfilms zijn vrouwbeelden veelal problematisch. Ik denk dat vrijwel iedereen is beïnvloed door de genderrollen die wij in films en series terugzien dus ik vind het interessant om dat te onderzoeken.

Jij beweegt je in feite tussen drie werelden: de kunst-, de onderwijs- en de journalistieke wereld. Hoe vind jij dat die verschillende werelden ervoor staan wat betreft gendergelijkheid?

Ik begeef mij het meeste in de hedendaagse kunst. Daar is het best goed gesteld met de verhoudingen. Bij mij in de klas is de man-vrouwverhouding goed, we hebben zelfs iets meer vrouwen. Vrijwel iedereen op mijn opleiding is bekend met Laura Mulvey, de professor die theorie ontwikkelde over de male gaze (de manier waarop in de kunst en literatuur, de wereld wordt weergegeven vanuit een mannelijk oogpunt, red.). In de kunstwereld en de museale wereld is er echter veel genderongelijkheid, maar in mijn veld – hedendaagse mediakunst – zie ik veel progressie.

Ik durf niet te zeggen hoe het zit met de genderverdeling op de werkvloer van journalistieke platforms. Maar ik zie wel dat er in de media wat betreft genderrepresentatie nog veel te winnen valt. Zo zijn het vaak mannen die worden gevraagd wanneer de mening van een expert wordt aangehaald. Ook worden mannen veel vaker uitgenodigd voor talkshows dan vrouwen. Damn, Honey liet laatst bijvoorbeeld zien dat acht van de tien meest gevraagde gasten voor DWDD een man was.

Waarom is meer gelijkheid op de werkvloer volgens jou belangrijk?

Ik vind representatie in ieder werkveld belangrijk. Volgens mij is een intersectioneel denken voor ieders toekomst cruciaal (intersectionaliteit is het idee dat er allerlei opeenstapelende factoren zijn zoals ras, geslacht, leeftijd etc., die de basis van onderdrukking vormen, red.). Bij sommige bedrijven zie je bepaalde genderstereotypes terug die bijvoorbeeld resulteren in haantjesgedrag op de werkvloer. Er zijn voor mannen óók allerlei beperkende sociale normen, zoals het idee dat mannen niet mogen huilen en het feit dat nagellak dragen voor hen als raar wordt gezien. Uiteindelijk heeft niemand baat bij dit soort beperkingen.

Jij noemt jezelf een feministische man, hoe zie jij de rol van mannen in de strijd voor gendergelijkheid?

Ik zie mannen vooral als bondgenoot. Ik ben er dus absoluut voor dat mannen zich hard maken voor de vrouwenzaak – eigenlijk voor alle vormen van onderdrukking. Maar vrouwen lijden natuurlijk veel meer onder het patriarchaat en als man kan je je soms simpelweg niet helemaal verplaatsen in hoe een vrouw zich voelt. De meeste mannen zullen bijvoorbeeld nooit écht weten hoe het is om je ’s avonds op straat onveilig te voelen. In dat soort gevallen is het zaak dat mannen de ruimte geven aan vrouwen om hun verhaal te doen en niet namens hen hierover te schrijven of spreken. Kortom, ik vind het belangrijk dat mannen het opnemen voor vrouwen maar nooit hun ruimte innemen.

Welke vrouw inspireert jou?

Milou Deelen vind ik een erg talentvol mens. Ik vind het ontzettend inspirerend hoe zij zonder gêne of angst allerlei taboes aan het doorbreken is. Ze schreef laatst bijvoorbeeld over de beweegredenen achter haar schaamlipcorrectie. Dat vind ik ongelofelijk dapper.

‘’Iedereen die we ooit hebben uitgenodigd voor DAMN, HONEY zou ons rolmodel kunnen zijn.’’

Het duo achter de podcast en boekenserie ‘Damn, Honey’ heeft het geschopt tot de top van de Nederlandse activisten en mediamakers. Maar aan Feminer vertelden Marie Lotte Hagen en Nydia van Voorthuizen dat hun succes niet zonder slag of stoot kwam.

3 schrijfsters die de moslimgemeenschap meer nuance bieden

We praten vaak over vrouwen met een islamitische achtergrond, maar horen zelden hun eigen verhaal in de media. Daarom licht Feminer 3 schrijfsters uit die hun unieke kijk geven op de moslimgemeenschap.

Beatrice de Graaf: “Als vrouw zou ik in geen andere tijd geleefd willen hebben”

Dat terrorisme-expert en hoogleraar Beatrice de Graaf een drukke agenda heeft is te verwachten, zit ze niet in een talkshow dan schrijft ze aan haar onderzoek. Toen we een afspraak probeerde te maken, was ik dan ook niet geheel verrast dat ze wel een gaatje kon vinden...

Vera Bergkamp: “Ik ben niet getrouwd met de politiek.”

Met nog twee weken tot de verkiezingen lijkt het erop dat zo'n 50 van de 149 zittende Kamerleden al dan niet onvrijwillig vertrekken. Maar D66-Kamerlid Vera Bergkamp, nummer 3 op de lijst voor D66, niet. Kamervoorzitter Khadija Arib deed afgelopen zomer nog een oproep...

Dilan Yeşilgöz-Zegerius: ”Ik ben niet snel geïntimideerd en dat laat ik graag zien.”

In de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen spreken we verschillende vrouwen die politiek actief zijn. Ditmaal spreken we voormalig gemeenteraadslid en huidig Tweede Kamerlid van de VVD: Dilan Yeşilgöz-Zegerius.

Redactie Feminer

Dit artikel is geschreven door de redactie van ons Online Magazine. Zelf bijdragen als gastcolumnist? Stuur ons via redactie@feminer.nl een korte introductie van jezelf en een opzet voor je column. Wie weet staat je stuk binnenkort in ons magazine!

Vers van de Pers